Türkiye'de 16 büyük kentin şebeke kayıplarının oranı ortalama %43,80. Yani ülkemizdeki 16 büyük kentte, her 100 metreküp suyun 43 metreküpü, evlere ulaşmadan yolda kayboluyor.

Şebeke kayıplarını önleyerek çok büyük miktarda su tasarrufu sağlamak mümkün. WWF Türkiye bunu sağlayabilmek için "conta hareketi" ni başlattı. Özellikle belediyelerin altyapı eksikliklerini gidermesi hedefleniyor. 6 Aralık 2007'de başlayan "conta hareketi" büyükşehir belediye başkanlarına yönelik bir de imza kampanyası başlattı ... "Conta hareketi" bireylere de çağrıda bulunuyor. Evimizde, işyerimizde sızıntı yapan muslukların doğaya ve cebimize maliyeti şöyle...







SIZINTI YAPAN MUSLUKLARIN MALİYETİ

Sızıntı olarak harcanan su miktarı 15–650 ton arasında değişiyor, faturayı ise 33 ile 2.500 YTL arasında artırabiliyor.


Tamir ettirilmeyen musluk ya da rezervuarlardan damla şeklinde akan su bir ayda 5 ton su kaybına neden oluyor. 5 ton suyun tüketiciye yansıması yaklaşık 10 YTL.


Suyun toplu iğne kalınlığında sızması halinde kayıp, 15-136 ton arasında değişiyor.


Rezervuar ve musluktan 0,5 milimetre çapında yani “bir toplu iğne kalınlığında” sürekli akan su günde yaklaşık yarım ton, ayda ise 15 ton fazladan su harcanmasına neden oluyor. 10 tonun üzerindeki harcamaların yüksek fiyattan tarifelendirilmesi nedeniyle bu kaybın aboneye maliyeti 33,5 YTL.


Sızıntının 1 milimetreyi bulması halinde boşa giden su ayda 42 tona çıkarken, faturası da 120 YTL’ ye yükseliyor.


1,5 milimetre kalınlığındaki sızıntı aylık 79 ton, 2 milimetrelik sızıntı da ayda 136 ton suyun boşa gitmesi anlamına geliyor.


Genellikle imalatta su kullanılan iş yerlerinde daha çok görülen 4 milimetre kalınlığındaki su kaçağı abonenin su saatine 650 ton olarak yansırken, iş yerlerine farklı fiyat tarifesi uygulandığı göz önüne alındığında, fazla suyun faturaya yansıması 2.500 YTL’ yi bulabiliyor.


http://dogalhayat.ntvmsnbc.com/news.aspx?newsID=119#storyContinues