Karadeniz’in hızlı kirlenişine “Dur!” deme zamanı geldi de geçiyor. Yapılan bilimsel araştırmalara göre, Karadeniz’e, çevresindeki ülkelerden her yıl yaklaşık 10 milyon ton organik madde, 400 bin tonun üzerinde petrol kökenli kimyasal madde dökülüyor.

Türkiye ile birlikte altı ülkenin kıyısı bulunduğu Karadeniz’e, nehirler aracılığıyla 18 ülkenin atıklarının taşındığını belirten Karadeniz Teknik Üniversitesi (KTÜ) Sürmene Deniz Bilimleri Fakültesi Balıkçılık Teknolojisi Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Erüz, “Karadeniz maalesef bu atıklarla hızla kirleniyor. Karadeniz, kapalı bir deniz olduğu için kendini yenileme süreci diğer denizlere göre daha uzun zaman almaktadır. Bu özelliği kendini yenileme süreci açısından dezavantaj yaratmaktadır” dedi.
ÖNLEM ZAMANI

Araştırmaların Karadeniz’e çevresindeki ülkelerden her yıl 10 milyon ton organik madde, 400 bin tonun üzerinde petrol kökenli kimyasal döküldüğünü ortaya koyduğunu dile getiren Erüz, şunları söyledi: “Karadeniz’e sadece her yıl 110 bin tondan fazla petrol karışmaktadır. Karadeniz’e organik maddelerin yanı sıra binlerce ton inorganik azot, inorganik fosfor, organik fosfor, demir ve çinko gibi maddeler de dökülmektedir. Buraya dökülen onlarca çeşit, binlerce tonluk bu maddelerde aşırı miktarda azot ve fosfor bulunmaktadır.” Karadeniz’e dökülen maddelerin besin zincirini olumsuz yönde etkilediğini belirten Yrd. Doç. Dr. Erüz, denize dökülen maddelerin, Karadeniz’deki balığın beslendiği organizmalardan başlayarak, balıkla beslenen kuşa kadar giden besin zincirinde büyük etki yaptığını, bu durumda balık miktarının her yıl biraz daha düşürmekte hatta bitirme noktasına taşımakta olduğunu söyledi. Karadeniz’deki kirliliğin önüne, ancak alınacak köklü çözümlerle geçilebileceğini belirten Yrd. Doç. Dr. Erüz, sözlerini şöyle sürdürdü: “Bu nedenle sorumluluğu bulunan her ülke, kendi alanında çözüm üretmelidir. Karadeniz gibi eşsiz su kaynağında giderek artan kirliliği önlemek ve sürdürülebilir yaşam kaynağı olarak kullanımını sağlamak için ülkelerin artan bir duyarlılıkla organize edilecek ortak bir çabaya gereksinim vardır.”



http://cmo.org.tr/bashaber.php?id=1537